(Uit het leven van Jan R.)

1 – ‘Spreek vriend, en treed binnen’
(In de ban van de Ring – J.R. Tolkien)

Jan R. stond voor de brede, zware deur van de bibliotheek. Twee steunberen droegen niet alleen het gebouw maar ook het gewicht van alle dromen en herinneringen die binnen lagen. Over de gevel veegde het laatste daglicht, gedragen op de zware lucht van de nabij gelegen jeneverdistilleerderijen.

De deur zat op slot. Annie, zijn elfjarig dochtertje, keek vragend naar hem op. Jan R. knikte haar geruststellend toe, zoals het een goede vader betaamd. Hij keek om zich heen en duwde opnieuw. Vergeefs.

Hij dacht even na.

Jan R. rilde toen hij de studio verliet. De weerman had het koud. Automatisch blikte hij even omhoog. ‘Cumulonimbus,’ stelde hij vast. ‘Regen, hagel, natte sneeuw.’ 

 Hij vervloekte deze tijd van het jaar, al vanaf kindstijd. Elk jaar spanden licht en lucht weer samen om hem het leven zo onaangenaam mogelijk te maken.